De vrouw die mij aannam was gehuwd met een officier van de RAF.
Om bij die mevrouw in dienst te komen,moest ik ook weer medisch gekeurd worden.
Dat ging ook weer met meerdere jongevrouwen in de Leger-bus naar de keuring.
Het was de laatste keuring,want die werd afgeschaft omdat het overbodig werd.
Ik kreeg toen $ 120,00 per maand voor alleen de schoonmaak.
Daarbij elke zondag vrij evenals gedeelten van de zaterdagen,voor zover ik klaar
was met mijn werk.
Ook op feestdagen zoals de kerst was ik vrij.
Al het verdiende geld droeg ik af aan A-Meng,anders kreeg ik slaag van hem.
Het meeste geld vergokte hij,maar hield wel wat achter voor het bus-geld naar
mijn werk en kookte hij zelf de Bami voor ons samen.
Soms kookte hij ook een rijst-diner voor ons samen.
Er zat toen weer een baby in mijn buik die ik Alice noemde na haar geboorte.
Toen werkte ik nog bij die mevrouw van de RAF en ik had de leeftijd van 23 jaar.
Op een dag kon ik niet meer naar mijn werk wegens buikpijn,maar we hadden
geen geld voor de taxi.
A-Meng vroeg zijn vader om geld en hij kreeg $ 2,00.
Daarmee konden wij alleen de bus nemen naar het ziekenhuis.
Na de busrit kon ik niet meer lopen van de pijn,dus we namen de fiets-riksja
naar het ziekenhuis.
A-Meng was bij mij om zijn handtekening te plaatsen.
Ik kon snel gaan liggen,waarna Alice werd geboren en die kwam snel.
Wel moest ik er 1 nacht blijven,want A-Meng ging mijn werkgever vertellen dat
onze dochter werd geboren in het ziekenhuis.
Omdat ik zelf 1 maand niet kon en mocht werken,nam een ander mijn taak over.
Ik miste dat loon en de terugkeer naar huis kon ik toen niet betalen.
A-Meng leende van onze huisbaas wat geld en die gaf $ 5,00 voor de taxi.
Drie weken later ging ik weer naar die mevrouw van de RAF die mij weer
aannam volgens onze afspraak.
Haar buurvrouw was een chinees-vietnamees en bij die vrouw liet ik Alice
achter ter verzorging.
Daarvoor betaalden A-Meng en ik haar $ 50,00 per maand.
Daarvan was $ 20,00 voor melk en dat kwam van mijn loon.
Dat loon droeg ik eerst af aan A-Meng,die daarvan dus $ 50,00 elke maand
betaalde aan die chinees-vietnamese vrouw en ik bezocht Alice 1 x per maand.
Ik liet haar daar,omdat het huis groot was en erg schoon,wat ik beter en
veiliger vond voor ons kind.
Het huis van mijn schoonouders was niet zo schoon.
Dat huis van mijn schoonouders was klein en niet schoon.
Onze zoon lieten wij wel bij zijn groot-ouders.
Ik had nooit geleerd om zelf voor mijn kinderen te zorgen met moederliefde.
Toen ik een jaar later nog steeds werkte bij die mevrouw van de RAF,had ik
weer een baby in mijn buik.
Die noemde ik Anny bij haar geboorte en dit gebeurde thuis.
Dat was noodgedwongen omdat er in dat jaar iets mis wasmet de regering
in een soort burger-oorlog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten