Het wisselde voor mij qua inkomen en aantal werkdagen per week.
Die mevrouw han kennelijk geen vast werkplan met mij.
Na enige maanden werd het weer $ 60,00 per maand voor 3 werk-
dagen per week.
Zij zorgde echter wel voor een aansluitende job die mij $ 65,00 per
maand extra gaf.
Die extra job was bij een Duitse vrouw die met een Engelsman
was getrouwd.
Zij moesten na 3 maanden weer weg en die mevrouw van de RAF
werd ziek.
Zij nam mij weer full-time in dienst voor $ 100,00 per maand en het
was de laatste job bij de RAF die A-Hong voor mij wist.
In die tijd leerde ik ook de buurvrouw kennen.
De buurvrouw van die RAF-werkgeefster was een chinees of
vietnamees en haar man was Politie-agent.
Die werkgeefster en haar man waren erg vriendelijk. Job 21.
Zij heette Barbaraen haar man heette Bob.
Zij vroeg elke dag of ik thee wilde.
Dat wilde ik erg graag en het werd geserveerd in een grote beker
met melk en die thee was lekker sterk van smaak.
Het verraste mij dat ik werd bediend.
Bij de chinezen en portugezen was dat wel anders,want voor hun
was ik alleen maar een bediende.
Daarop keken zij heel min neer,dus ik wist niet wat mij overkwam.
Barbara en Bob waren in dat opzicht veel vriendelijker als echte
Britten en Barbara was net zo klein als ik.
Eèn van hun zoons heette Nigel.
Voor Bob was het zijn laatste RAF-job en zou later in Engeland
weer lampen gaan maken en vooetbal was zijn hobby.
Hun buurvrouw wist een job voor mijn schoonzuster die ruzie had
met haar 2e man.
Mijn schoonzuster kon daar ook blijven slapen en haar 2e man
verlaten.
Ook voor mij wist ze een nieuwe job,waar ik ook kon slapen.
Dat werd Job 22.
Ik had in die tijd ook weer veel ruzie met A-Meng.
Hij liet steeds een andere vrouw toe in ons huis,wat ik nooit wilde
want dat hoort niet zo.
Ik voelde dit als een inbreuk op onze privacy.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten