Een dag later trof ik die vrouw weer in ons huis en wij waren bang voor elkaar.
Ik wilde haar slaan maar ik kon het niet,want ik voelde mij te slap daarvoor.
A-Meng trof ons beiden aan en sloeg mij weer met dat boedhistenmes.
Hij raakte daarbij de arm van onze huisbaas die tussenbeide probeerde te
komen.
Velen die het zagen,spraken in op A-Meng en die vreemde vrouw evenals op
zijn zuster.
Zij kwam ook opdagen nadat ik haar een lange tijd niet zag.
In het Chinees zei ik tegen mijn schoonzuster,dat zij al met 2 mannen bezig
was.
Dat maakte A-Meng weer boos en pakte opnieuw dat mes maar men stopte
hem.
Hij kreeg het advies om tijdelijk dit huis te verlaten en aan beide vrouwen werd
te verstaan gegeven dat zij daar niets te zoeken hadden.
Zij hoorden daar niet thuis.
A-Meng luisterde daarnaar en sliep wellicht tijdelijk in het huis bij zijn ouders.
Ik was dus weer alleen in het huisje dat alleen voor A-Meng en mij was
bestemd.
Een dag later ging ik weer naar mijn werk,maar voelde nog innerlijke onrust.
Daarom vroeg ik de chinese buurvrouw van Barbara en Bob om werk in een
andere wijk waar ik ook kon slapen.
Het bleek in de buurt van mijn pleegmoeder te zijn.
Ik trok in bij een chinees gezin met 2 kinderen,die familie waren van die
buurvrouw.
Die kinderen waren een zoon en een dochter waarbij ik $ 70,00 per maand
kreeg en daarbij ook nog 2 vrije dagen per maand.
Het was schoonmaakwerk,eten kopen en klaarmaken.
Het echtpaar had hun werk elders.
Ik zei niets tegen A-Meng,zijn ouders en onze kinderen maar vertrok heel
stilletjes.
De chinese buurvrouw van Barbara en Bob,bracht mij per taxi naar dat gezin.
Mogelijk heeft die buurvrouw later aan Barbara en Bob de redenen verteld
waarom ik niet meer bij hun kon werken.
Nabij het nieuwe werk herkende ik de Privè-Kliniek.
Daarna bezocht ik mijn pleeg-broer Tan-Peng-Yam,die toen even alleen was
in hun boedhisten-tempel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten