Zij wist dat van een jongen die werkte bij een arts die ook zelf een Apotheek voerde.
Die jongen wist dat weer van een vrouw bij het Militaire Leger,want die zocht een hulp
in de huishouding.
Zij was de vrouw van een Leger-officier met 2 zonen.
Voor mij was dat de 2e Leger-baan bij de Landmacht,dat mij $ 120,00 per maand gaf,
toen ik 19 jaar was,waarmee ik erg blij was.
Die mensen mochten mij wel en voor mij werd het Job 14.
Zij mochten A-Meng ook wel,want A-Meng bezocht ons in de middagen.
Als ik op de kinderen paste kwam A-Meng er later ook wel bij.
Helaas werd mijn loon bijna helemaal door hem vergokt.
Hij hield echter wel wat achter de hand voor de huishuur,eten en buskosten naar mijn werk.
Op 1 avond dat ik oppaste en hij laterr ook kwam,vroeg ik waar hij heen wou.
Hij schold mij uit met vieze woorden dus ik wou de andere dag niet meer naar huis.
Ik voelde een kindje in mijn buik en vertelde de huishoudhulp van de buurvrouw dat ik in de
zee zou springen om mijzelf te vermoorden.
De woorden van A-Meng deden nog steeds veel pijn.
Die huishoudhulp gaf mij geld voor de bus naar de zee die tegenover een Nederlandse
Bank lag.
Omdat die zee zo mooi blauw was,durfde ik niet te springen,waarna ik een ander idee kreeg.
Ik stapte naar het kantoor van die Singh-persoon,welke ik in het ziekenhuis ontmoette
en hij bracht mij voor 4 dagen in een hotel.
Hij regelde ook een huwelijk voor mij met een jongevriend van hem die kleermaker was.
Ik vroeg niet om zijn naam.
Na die 4 dagen werd een huis geregeld met een bed,maar dat zou later komen.
Ik mocht met die kleermaker bij de buren slapen.
Hij mocht bij de buu.rman en ik bij die buurvrouw.
Aan die buurvrouw vertelde ik dat er een kindje in mijn buik zat die van A-Meng was.
Ik wilde het kind niet toewijzen aan de verkeerde vader,dus die vrouw adviseerde mij
om snel terug te gaan naar de juiste vader en dat deed ik ook.
Toen ik terugkwam vroeg A-Meng mij niets en ik vertelde niets,maar wel hadden we
weer seks dus het was weer OK.
Ik vergat echter wel mijn werk bij die Engelse mevrouw.
Toen wist ik niet meer waarmee ik bezig was en durfde niet terug naar die mevrouw.
Zij vond mij terug op een avond bij mijn schoonmoeder.
Zij was in gezelschap van die jongen bij de Apotheek en was ondertussen verhuisd naar
een grotere woning.
Zij vroeg mij weer om op te passen maar ik kon niet.
Ik had buikpijn en ze bracht mij per taxi naar het ziekenhuis,waar zij de nodige papieren
invulde.Ik kon het zelf nitet vanwege de pijn,dus ik bleef er slapen.
Zij ging weer naar huis en ik deed dat de andere dag ook en wist niet wat er was gebeurd.
Ik werd wel maandelijks medisch onder contrôle gehouden.
Ik weet ook niet meer of ik elke maand ging,want er was geen geld voor de bus
Geen opmerkingen:
Een reactie posten