Daar leerde ik werken met de micro-camera,wat mij op het idee bracht om terug te
gaan naar het CBG die ook dit soort camera`s gebruikt.
Ik had dit beter al dienen aan te vragen op dat bureau,want het zou volgens zeggen
van anderen wel een beter maandloon opleveren.
Ik was er echter niet zeker van goede samenwerking met die chef van de betreffende
afdeling,want hij had wellicht liever jonger personeel.
Dat was destijds wel mijn vermoeden,want ik zou er niet lang blijven door mijn leeftijd
en geen kans krijgen om dat 25 jaar vol te houden.
Ik vond die Micro-verfilming best prettig en interessant werk,want dat vroeg beslist
alle oplettendheid om fouten te voorkomen.
Omdat de vereiste werk-snelheid door mijn aangeboren schildklier-afwijking niet is te
realiseren,zou ik wellicht eerder een Hart-infarct krijgen.
Dat zou dan gebeuren tijdens een eventuele proef-periode en ik twijfel er aan of de
chef bij het CBG mij in mijn eigen tempo had laten werken.
Hij wist wellicht dat ik nooit de vereiste productie zou kunnen realiseren.
Achter elkaar geconcentreerd doorwerken zou immers toch niet helpen om de vereiste
productie te kunnen leveren.
Daarom is het beter dat ik niet bij het CBG het Microfilmwerk deed.
Bij het CBG heb ik ook wel directeuren zien gaan en komen,vanwege hun pensioen of
interesse voor ander werk.
Dat geldt ook voor de conservators ,waarvan er 1 is gehuwd met een Roemeense
prinses,welke hij rondleidde door het bureau.
Zo begreep de prinses waar haar man werkt en wat hij daar doet.
Ik heb er vanaf 1975 ook nog meegemaakt dat er een Freule bezig was met onderzoek
wat ook haar werk was.
De directie-leden werden benoemd door voorzitter Jhr.van Valkenburg die zelf een
genealogisch boekwerk schreef. Hij is overleden.
Voor zover ik mij kan herinneren kreeg dit boek de latijnse titel: "Liber Amoricum" en dat
was wetenschappelijk van aard.
Zoiets zal mij nooit meer lukken,dus ik hou het gewoon op mijn eigen persoonlijke
ervaringen waarmee ik best tevreden kan zijn.
Behalve deze mensen van Adel had ik op de vakschool voor kleermakers kennis gemaakt
met een Jhr. met wie ik goede vrienden werd.
Helaas raakte ik hem toch weer kwijt door diverse omstandigheden en dat vind ik best wel
jammer en ik weet niet of hij nog leeft.
Als hij nog leeft zal hij wellicht al lang met pensioen zijn zoals ik inschat.
Het was goed om hem te leren kennen en over onze interesses te praten.
Vanwege zijn privacy zal ik zijn naam en die van zijn vrouw niet noemen.
Ik respecteer hun privacy zoals dat bij goede vriendschap past.
Mensen van Adel leren kennen heb ik als bijzonder ervaren en uniek.
Wellicht zal het mij wel meer gebeuren,maar dat merk ik dan vanzelf wel.
Het is in elk geval wel een prima ervaring geweest tijdens mijn jeugdjaren en daarna,
want zo heb ik weer wat bij-geleerd van deze mensen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten