Heel snel kwam er een telefonische reactie van mevrouw Drushel wiens man
werkte bij de Shell en het was een Amerikaans gezin.
Zij hadden een zoontje van nog geen 1 jaar oud en een dochtertje van 5 of
6 jaar.
Van die mevrouw kreeg ik $ 180,00 per maand en alle weekends vrij.
Soms had ik dan ook Baby-sit op de zaterdag-avonden,maar dan kreeg ik de
maandag-ochtend vrij en kon dan op maandagmiddag om 13.00 uur beginnen.
Meestal sliep ik in hun huis tot zaterdag en in de weekends gewoon thuis.
Op 1 van die maandag-ochtenden ging ik A-Meng helpen in de Militaire Kantine.
Daar hielp ook de zuster van A-Meng die niet blij was met mijn onverwachte hulp.
Zij mocht mij niet en was altijd boos als ze mij zag. Ze droeg mijn oude ring.
Ik vroeg vriendelijk of ze die van haar broer had gekregen.
Ze was zo gemeen dat ze loog tegen haar broer.
Zij vertelde hem dat ik zei,dat die ring was gestolen.
A-Meng geloofde dat direct van haar en werd zo kwaad op mij,dat hij mij sloeg in
de nabijheid van vele chinese soldaten(kantonezen) en niemand hielp mij.
Alleen de chinese kantine-baas sommeerde hem te stoppen in bijzijn van anderen.
Hij maakte de opmerking dat Ah-Meng dit beter thuis zou kunnen doen.
Ik was toen erg bang en vluchtte overal heen,behalve naar ons huis,waar hij mij
zou kunnen vermoorden. Hij zou mij blauw slaan.
Onderweg zag ik tijdens mijn vlucht nog kans om mevrouw Drushel te bellen en
mijn werk tijdelijk af te zeggen.
Daarbij vroeg ik de tuinmanom mijn identiteitskaart te brengen en ik vertelde hem,
waar hij mij kon vinden. Hij zag de blauwe plekken.
Daarom adviseerde hij mij een Indische arts te raadplegen,die ik ook bezocht.
Die arts kon niets doen aan die blauwe plekken.
A-Meng mishandelde zijn zoon ook veel.
Onze zoon kon daardoor niet meer naar school en ik nam hem bij mij in een ander
huis die ik voor 1 maand huurde. Onze zoon was toen 12 of 13 jaar oud.
Na die maand ging ik weer terug naar mevrouw Drushel en onze zoon weer naar
zijn grootouders.
Daarna kon ik met haar kinderen even wandelen en kon zij douchen.
Ze deed dan ook gelijk aan haar-verzorging,dus kon ik met de kinderen wandelen.
Tijdens 1 van die wandelingen kwam ik in gesprek met een Islamitische vrouw,
wiens vriendin was gehuwd.
Haar man was 20 of 22 jaar en werkte bij de Security-service.
Die Islam-vrouw bracht mij naar het huis van haar vriendin waar ik kon slapen.
Mijn kinderen konden daar ook bij mij slapen. Dat was tijdens hun vacanties.
Mijn zoon kon gelukkig heel goed opschieten met zijn beide zusters.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten