Hoofdstuk 2. De Waalse school in Den Haag. Dl.2.

De gymleraar sprak er ook over met mijn ouders die er blij mee  waren.
Ik was er zelf ook blij mee,want deze gymleraar was vriendelijk.
Nu ik in november 2016 hopelijk 77 jaar mag worden,waardeer ik hem
nog steeds voor zijn inval-hulp,welke ik destijds heel hard nodig had.
Daarnaast hielp klasgenootje Marietje van Gulick mij met de tafel van 5.
Zij toonde mij hoe ik aan de juiste antwooorden kwam,wat ik heel lief
vond van haar,want zij en haar broer Frits konden gelukkig beter leren dan ik.
Hun moeder was zelf ook lerares en hielp ook op die school waar zij dat
vriendelijk en begripvol deed met bijles aan mijn jongere broer.
Ik kan ze nooit vergeten evenals alle jaren die ik op deze school mocht
beleven na de ziekenhuis-perioden,waardooor ik wel achter raakte.

                     Zingen met schoolkoor in de Waalse kerk.

Vervolgens beleefde ik veel plezier door te zingen in de Waalse kerk,waarbij
de leraar Dhr.van Oosten het kerk-orgel bespeelde.
Het schoolhoofd Dhr. de Witt dirigeerde ons toen wij Franstalig en 4-stemmig
zongen en bij het kerk-orgel stonden. Zelf vond en vind ik dat een fijne ervaring.

                                  Mijn genoten bijlessen.

Diezelfde leraar Dhr.van Oosten kon ook boeiend vertellen over de natuur,
waarbij hij een grote kleurplaat in de klas ophing voor het schoolbord.
Hij noemde mij altijd Tobias waarbij hij vrolijk grijnsde en hij gaf mij bijles in
rekenen na schooltijd in overleg met mijn ouders en het schoolhoofd.
Het rekenen was altijd mijn zwaktepunt en dat is altijd zo gebleven met vooral
het hoofdrekenen,waar ik altijd en nu nog over struikel.
Dat beken ik graag en heel eerlijk,want ander hou ik mijzelf voor de gek.
Toen ik bij deze leraar in de klas zat werd ik ziek door de BOF en kon niet naar
school,dus hij kwam op bezoek. Hij schrok vreselijk van mijn gezicht.
Dat bleek behoorlijk gezwollen te zijn,wat ik niet wist,want er werd geen spiegel
voorgehouden. Wellicht zou ik er zelf van schrikken.
Na dat ziek zijn werden kosten noch moeite gespaard om de achterstand van
het leren weer in te halen of te beperken.