Het is ook zinloos,want om medische redenen kan ik geen archief meer bezoeken,
dus mij Paleografische kennis raak ik kwijt.
Het kwam door diverse omstandigheden,waaronder diverse activiteiten die toen
voorrang hadden.
Aan de cursussen Genealogie waren geen diploma`s en examens verbonden
evenals geen Oorkondes.
Deze cursussen georganiseerd door het Centraal Bureau voor Genealogie i.s.m.
de gemeente en het Rijks-Archief.
Paleografie werd echter georganiseerd door het Rijks-Archief i.s.m.de Historische
Vereniging "Die Haghe".
Deze vereniging reikte de Oorkonde uit als de hele cursus was gevolgd.
Dan zeg ik:Hoe moeilijker,hoe leuker. Dat is zinvoller.
Bij de Genealogie en Paleografie is het eigenlijk een "pracht-sport" om zo diep
mogelijk te "spitten" in de familie-historie.
Zelf kwam ik tot 1699 van mijn vaders voorouders die in Frankrijk zijn geboren.
Andere genealogen kwamen zelfs tot in 1200 terecht,hetgeen wel enorm veel
historische kennis vereist.
Het is hierbij juist de "sport" om zo diep mogelijk te kunnen graven in archieven
naar het meest verre verleden.
Dit eist wel oneindig veel geduld en de diepste interesse van de onderzoeker,
ook al treft deze bepaalde onwenselijke berichten.
Deze berichten gaan dan over gevonden familie in de historie.
Persoonlijk ga ik dan relativeren in de zin van: door welke omstandigheden
kwam het gevonden familie-lid destijds tot wandaad?
Daarmee hoeft men die wandaad nog niet goed te keuren,maar het maakt de
daad wel begrijpbaar.
Achter een daad schuilt meestal wel een ooorzaak,waartoe iemand tot die
daad overging.
Het heeft geen zin om je als onderzoeker te distanciëren van een voorouder
met slechte daden,want biologisch stam je er vanaf.
De onderzoeker kan hooguit verklaren het niet eens te zijn met een dergelijke
voorouder, wat ik ook doe in het geval van mijn opa Doove.
Wat hij deed in het verleden keur ik beslist af,want ik ben het er niet mee eens,
dus ik volg beslist niet zijn slechte daden.
Ik deed en doe juist het tegenovergestelde,wat ik beschreef in mijn eerdere
boek over de ervaringen van mijn vrouw en mijzelf.
Ik gaf dit boek de titel: "Levenservaringen van Anna en Anton Doove".
De inhoud hiervan staat nu wat bewerkt met aanvulling van mijn geplande
boek met de titel: "Haagse periode 1939-1983" op deze blog.
Beide boeken sluiten op elkaar aan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten