Hoofdstuk 39. Annie`s reis naar Australië.

Er was een reis gepland naar Australië,waar een pleegmoeder op haar wachtte.
Nu na haar gezichtsprobleem kon ze er eindelijk naar toe.
Ik bracht haar naar het vliegveld en werd gereden door een kantonese vriend
van Anny en er zaten meer meisjes in de auto.
Helaas weet ik niet meer,hoe lang Anny in Australië bleef.
Toen zij terugkwam,mocht ik van haar vriendin Jacky niet naar het vliegveld. 
Anny werd door Jacky en enige chinese lift-technici opgehaald in een groot busje.
Zij vroeg mij waarom ik niet meekwam maar ik kon haar niet antwoorden.
Wij waren niet alleen,want de hele groep was erbij.
Ik weet niet meer hoeveel maanden het was,nadat Anny terugkwam,maar ik kreeg
bezoek van buurvrouw Betty met 2 vrienden. Zij plaatsten hun bier in mijn koelkast.
Ik kreeg ook wat bier te drinken,maar Betty vertrok met 1 vriend.
De andere vriend bleef bij mij en wij waren dus alleen. 
Hij was een jonge k/apitein en ik kreeg hem pas om 3.00 uur in de ochtend weg.
Hij wou om 12.00 uur in de nacht nog seks hebben met mij en jij was erg brutaal 
Luisteren wou hij niet.
Ik zei hem dat het niet kon,want ik moest weer aan het werk in de confectie-fabriek.
Toch trok hij mijn panty uit.
Hij vertelde dat zijn vriendin elke maand naar Engeland ging.
Achter haar rug om,wilde hij met mij naar bed,dus ik weerd daarover erg boos.
In leeftijd gezien,kon hij mijn zoon wel zijn en hij was dus een smeerlap.
Om 3.00 uur gooide ik hem de deur uit,temeer omdat hij ook nog vertelde,dat hij
bij zijn vriendin 2 kinderen had.
Vroeg in de ochtend ging ik naar een chinese vrouwelijke arts aan wie ik vertelde
wat er was gebeurd.
Daarvoor was ik bang dus de arts gaf mij injecties.
Het pakte die dag helemaal verkeerd uit en ik ging niet naar mijn werk.
Ik schaamde mij heel diep en was zo kwaad op mijzel,dat ik schreeuwde.
Ook zette ik de T.V. heel hard aan,zoidat de buren de politie waarschuwde.
De politie kwam kijken wat er mis was en ik gaf ze een grote mond,waarna ze
vertrokken zonder mij te kalmeren. Ze vroegen niet wat er aan de hand was.
Ik zei dat ik alleen was en vroeg of dat verboden was.
Daarmee wisten ze geen raad en liepen weg.
Ik was zo in de was met sc haamte,dat ik 2 maanden niet werkte en mijn baan
bij de fabriek verloor.