Hij was directeur van enkele vestigingen van Borneo Motors op Singapore,
Maleisië en Indonesië.
Daartoe was hij per maand altijd 1 week weg vooor zaken.
Ik zou dus veel alleen zijn in zijn Flatwoning.
Hij nam mij eerst voor 2 maanden op proef voor $ 160,00 per maand.
Daarna was hij zo tevreden dat hij meer loon gaf.
Het werd toen maar liefst $ 200,00 per maand en ik werkte 3 jaar bij hem,
waarbij ik elk jaar meer kreeg.
Op het einde zat ik bij de $ 300,00 per maand.
Na 3 jaar ging hij naar Thailand en ik kreeg weer beroerde ervaringen.
Elk jaar kwam een Thaise vriendin van Dhr.Percifal 1 maand logeren.
Zij had ook een dochtertje van 10 of 11 jaar bij haar.
Dhr.Percifal hield wel van dat dochtertje.
Dat was in het eerste jaar dat ik bij hem in dienst was.
Als het kon breacht Dhr.Percifal ons naar de Orchard Road.
Dat is een winkelstraat en dichtbij zijn werk.
Ik weet niet meer hoe die Thaise vriendin heette.
Wel weet ik dat haar dochtertje Jackie heette en erg lief was zonder
problemen.
Haar moeder was in het begin ook wel vriendelijk en ik winkelde met
die vriendin.
Dat werd door Dhr.Percifal betaald en zij maakte het Thaise voedsel
klaar.
Ik maakte terwijl het eten voor mijn werkgever klaar.
Dhr.Percifall kon dat Thaise eten niet verdragen.
Hij was Hart en Suiker-patiënt met nog een ziekte die ik niet meer weet.
Toen was hij 40 jaar,maar leek wel 60 jaar,want hij liep erg langzaam,
maar speelde graag Golf na zijn werk.
Hij was dan pas thuis om 20.00 uur.
Na thuiskomst at hij crackers met sardientjes,soms met kaas en dronk
hij thee.
Zijn lunch was altijd warm en bestond uit rijst met Indian Curry.
Soms was dat ook kidney py.
Daarna bestond zijn dessert uit rabarber-py.
Dat recept leerde ik al maken bij de dames Peck en Spivey.
Van mevrouw Thompson leerde ik andere recepten maken.
Dat was Spaghetti en Appeltaart.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten