Op zondagen hoorden wij dan koor en gemeentezang met diverse kerkliederen,
wat soms ook door het koor werd gedaan waarvan wij lid waren.
Mijn ouders,broer en ikzelf waren lid van het Christelijk zangkoor Pniël,dat behoorde
bij de Nederlands Hervormde kerk en wij deden dat graag.
Ik vond dat een fijne ervaring om er op terug te kijken,waarbij ik met mijn broer ook
wel meezong in een ander koor met orkest.
Het ging dan om de cantates van J.S.Bach en wij stonden bij de bassen.
Ik was eigenlijk meer een hese bariton en kon daarmee aardig meekomen.
Het zingen met orkest vond ik helemaal een rijke ervaring welke ik niet kan vergeten
met goed letten op de dirigent om in te zetten op zijn gebaar.
Ik heb daar beslist van genoten,maar ik was toen wel veel jonger dan nu.
Het Pniël-koor bestaat niet meer door het overlijden van de leden in de loop der jaren.
Dat geldt ook voor mijn ouders in 1974 en 1977.
Mijn ouders hielden ook veel van zingen en wij oefenden dat thuis ook wel.
Moeder was een sopraan en mijn vader was een tenor. Mijn broer was echt een bas.
Ook dit oefenen met ieder de eigen stem-partij vond ik een rijke ervaring.
Dat hoefde ik gelukkig niet te missen en kan er met plezier op terug kijken.
Vanuit dat Hospitaal heb ik vele militaire uitvaarten gezien met de militaire drumbands
van 8 drummers voorop.
Dat ging toen echt stapvoets met zwart omfloerste trommels.
Ik zag dat de paarden die de rouwkoetsen trokken ook met zwarte kleden waren bedekt.
Daardoor leken die paarden wel monsters waarvan je bang kon worden als kind.
Die zware kleden hingen immers over de paardenhoofden,wat er best luguber uitzag op
weg naar de RK-begraafplaats St.Barbara.
Voor de oudere RK-hagenaars is dit wel bekend gebied en zij weten ook hoe lang die
uitvaartstoet er stapvoets over deed.
Het verkeer werd destijds nog omgeleid om die stoet uit eerbied de nodige voorrang
te geven,ook al ging die stoet erg traag.
Later startte in die Muzenstraat ook wel een mars van de Mainierskapel naar het toen-
malige Staatsspoor in de Rijnstraat.
Dat was om de toennmalige koning Haakon uit Denemarken of Noorwegen muzikaal
te ontvangen met het volkslied van zijn land.
Daarna marcheerdee de Marinierskapel terug naar de Muzenstraat.
In die straat werden destijds ook de jongens voor hun dienstplicht opgesteld in burger-
kleding om naar de keuring te marcheren.
Sommige onwillige jongens werden door de MP meegenomen.
Ik heb gezien dat die groepen jongens achter een MP in uniform mee-marcheerden,
maar ik was er niet bij,want ik ging met mijn vader.
Die keuring vond toen plaats in de Alexanderkazerne in Den Haag.
Ik werd medisch afgekeurd voor Militaire Dienst vanwege mijn aangeboren schildklier-
afwijking die mij vertraagd laat handelen.
Derhalve kon ik niet in Militaire Dienst na de handtekening van Lt.Kol.Moski.
Ik was toen 19 jaar. Nu in 2016 hoop ik 77 jaar te worden.
Die afkeur vond plaats in 1958.
Ik liet mij zonder poblemen keuren,want ik wist dat er afkeur zou volgen op medische
basis na info bij de huisarts en de Internist.
Na die afkeuring was het tijd om na te gaan hoe ik betaald werk kon vinden zonder
vereiste diploma`s wat niet kon en ik kreeg vele adviezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten