De oorzaak ligt in mijn niet-werkende schildklier.
Daarmee werd ik geboren in 1939.
Het werd mij pas verteld in 1983 door de Internist in het Westeinde Ziekenhuis.
Daartoe kreeg ik wel medicijnen,maar dat waren andere dan in het Juliana Kinder-
ziekenhuis en dat zorgde toen voor minder medische problemen.
Dit kon niet verhinderen dat ik trager reageerde dan gewenst zoals ik heb ervaren
tijdens mijn opleiding voor kleermaker,hetgeen dus mislukte door mijn trage tempo.
Ik beschreef dit al in het hoofdstuk over mijn opleiding en mislukking voor werk in
de kleding-branche,waarmee ik niet blij was.
Ook in de Sociale Werkplaatsen kon ik door mijn te trage werktempo onmogelijk de
gewenste hoeveelheid productie leveren ondanks mijn goede wil.
Mislukkingen in de kleermakerij en de werkplaatsen,waren 2 flinke dreunen
voor mijn hoofd,wwaarbij ik zag dat anderen wel het gewenste tempo konden tonen.
Door een werkmeester werd ik gewezen op de hogere productie door mijn collega`s,
waarop ik vroeg of hij misschien dacht dat ik voor de lol in de werkplaats kwam.
Het sneed mij door mijn ziel,dat ik niet het gewenste tempo kon maken,maar daar
te gaan staan janken van verdriet zou mij geen steek verder helpen.
Ik heb wel geprobeerd om meer te produceren,maar dat leverde mij alleen bevende
handen op waardoor ik niet meer normaal een kopje koffie of thee kon vasthouden.
Dat kon niet meer zonder te morsen,dus ik stopte de hogere productie,wat uiteraard
gelijk opviel bij de werkmeester die mij vroeg waarom. Ik vertelde mijn ervaring.
Hierbij merkte ik op dat de werkleiding geen interesse heeft voor de gevolgen die ik
als patiënt ervaar na hogere productie. De werkmeester gaf dat wel door.
Die werkmeester kwam er niet meer op terug maar droop af na mijn vraag.
Ik wist toen nog niet dat mijn schildklier nooit heeft gewerkt sinds mijn geboorte.
Dat werd mij pas in 1983 verteld,want toen pas kwam de medische wetenschap
er achter dat ik ben geboren met een niet-werkende schildklier.
Dat is dan de 3e dreun die ik kreeg te verwerken waarmee ik nog steeds bezig ben.
Pas bij het Centraal Bureau voor Genealogie kon ik eindelijk in mijn eigen tempo
werken,want dat had geen haast omdat het heel secuur gedaan moest worden.
Dit werk bleek voor mij beter geschikt te zijn en de conservator was er heel blij mee
dat ik zelfstandig en heel nauwkeurig kon werken,waarbij ik ook fouten ontdekte.
Die fouten maakte ik wel bekend en corrigeerde het ook in overleg met de chef.
Zo was dat ook heel fijn werken,want er werd niet gejaagd omdat het niet kon met
heel secuur werk. Ik ben dus niet geschikt voor massa-productie door mijn afwijking.
Voor bewegingssport is dat geen probleem,want dat kan ook alleen en uitsluitend
in mijn eigen tempo voor wat conditie-training bij het ouder worden.
Ik heb tijdens mijn geboorte niet gevraagd om deze afwijking die later ook nog een
Hart-infarct veroorzaakte met 10 jaar later de COPD-ontdekking.
Dit werd ontdekt voordat ik een Hart-operatie kreeg met 4 by-passes.
Ook bleek ik een wankel evenwicht te hebben. Ik sport dus op een 3-wielige fiets.
Dat zit dus ook tussen mijn oren evenals mijn verlies aan gehoor-vermogen.
Vandaar dat ik ook gehoor-apparaten draag met afstand-bediening voor radio/tv,pc
en ringleiding om alles zoveel mogelijk goed en beter te kunnen spraak-verstaan.
Op die 3-wielige fiets kom ik terug in een apart hoofdstuk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten